Muzeum Reformacji Polskiej w Mikołajkach powstało w 1973 r. Założone zostało przez ks. Władysława Pilchowskiego (1913 – 2008), proboszcza Parafii ewangelicko-augsburskiej (inaczej luterańskiej) św. Trójcy w Mikołajkach. Praktycznie aż do 2009 r. było ono jedyną tego typu placówką na terenie Polski.
Muzeum posiada unikatowy i jedyny w swoim rodzaju zbiór zabytków piśmiennictwa i drukarstwa polsko – ewangelickiego na Mazurach. Nasze zbiory zawierają również inne cenne eksponaty związane z życiem religijno – kulturalnym na Mazurach, Śląsku Cieszyńskim i nie tylko. Wychodząc naprzeciw nowym czasom i nowym wyzwaniom rozszerzyliśmy ekspozycję, prezentując Reformację XVI w. nie tylko jako wydarzenie regionalne i związane z Mazurami, lecz jako dzieło ogólnoeuropejskie. Nie zapomnieliśmy przy tym o ciekawych opisach eksponatów (także w języku niemieckim) i o nieznanych faktach z historii Polski.
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych poznaniem mało znanej, a jakże ważnej części historii Polski i całej Europy. Zapraszamy chętnych do poznania niezwykłej historii naszego pięknego regionu mazurskiego. Zapewniamy fachowe oprowadzenie po ekspozycji i uzyskanie dokładniejszych informacji związanych z protestantyzmem w Polsce (również w języku niemieckim).
Muzeum czynne jest od kwietnia do końca października w godzinach od 9. 00 do 17. 00. W pozostałe miesiące istnieje możliwość zwiedzania po uprzedniej rezerwacji telefonicznej pod numerem Parafii Ewangelicko – Augsburskiej św. Trójcy w Mikołajkach.
Dybowska
11-730 Mikołajki
Kirkut założony w drugiej połowie XIX wieku. Najstarszy macew pochodzi z 1881 roku. Jedna z nielicznych nekropolii żydowskich na Mazurach. Żydzi zamieszkiwali Mikołajki do 1938 roku.
Wieże widokowe nad jeziorem Łuknajno
Łuknajno
11-730 Mikołajki
W odległości ok. 5 km do Mikołajek znajduje się jezioro Łuknajno. Wokół akwenu stoją trzy wieże do obserwacji ptactwa wodno-błotnego (wejście na wieże jest bezpłatne). Jezioro jest znane jako wyjątkowe siedlisko łabędzia niemego, corocznie gniazduje tu od kilkunastu do kilkudziesięciu par. Już w 1937 r. teren ten został objęty ochroną. W 1947 r. jezioro Łuknajno, wraz z przyległym Czarnym Bagnem, uznano za ornitologiczny rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno. Dzięki wyjątkowej wartości naukowej od 1976 r. został on objęty ochroną międzynarodową w ramach programu UNESCO MAB, jako rezerwat biosfery, którego celem jest zachowanie siedliska łabędzia niemego.
Jezioro Łuknajno obejmuje powierzchnię 680 ha. Z jeziorem Śniardwy połączone jest wąskim kanałem. To zbiornik eutroficzny, z szerokim pasem szuwarów, poddawany procesom zarastania. Wokół niego występują rozległe torfowiska niskie, zajmowane w części przez łąki kośne lub zarośla wierzbowe.
Wojnowo 24
12-220 Ruciane Nida
Klasztor znajduje się w przepięknym regionie naszego kraju we wsi Wojnowo na Mazurach, nieopodal rzeki Krutyni i jeziora Duś. Założony w 1935 roku i reaktywowany do życia, po długiej przerwie, 15 kwietnia 1995 roku.
Znajduje się on w jurysdykcji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, zwierzchnikiem którego jest Metropolita Warszawski i całej Polski Sawa. Wchodzi w skład diecezji białostocko-gdańskiej, której ordynariuszem jest Arcybiskup Jakub. Jest jednym z 11 klasztorów prawosławnych w Polsce.
Na terenie klasztoru znajduje się wybudowana w latach 1923-27 zabytkowa drewniana cerkiew Zaśnięcia NMP udostępniana do zwiedzania, oraz kaplica św. Ambrożego z Optiny w domu sióstr.
Wojnowo 50
12-220 Ruciane Nida
W centrum Wojnowa mieści się wiejska molenna (dom modlitwy), wzniesiona w 1921 r. (wg innych źródeł w roku 1922 lub 1923). Zbudowana z czerwonej cegły, o strzelistym dachu, przypomina bardziej kościół ewangelicki. W świątyni tej nadal odbywają się nabożeństwa. W 1930 r., w przypadającą wówczas 100. rocznicę osiedlenia się staroobrzędowców (starowierców) na Mazurach, w Wojnowie zorganizowano uroczystość. Z tej okazji zbudowano też nową szkołę oraz ustawiono pamiątkowy kamień. Obecnie na budynku tej szkoły wisi plansza przedstawiająca dzieje filiponów (odłamu starowierców) w Wojnowie. Pamiątkowy kamień został odnowiony.
Kadzidłowo 2
12-220 Ruciane Nida
Początki powstania Parku sięgają 1987 roku. Początkowo teren obejmował obszar niecałych 19 hektarów z dużą murowaną oborą, drewnianą stodołą i rozpadającym się starym drewnianym budynkiem mieszkalnym. Gatunki reprezentowane w Parku: zwierzęta dzikie, przede wszystkim rodzime i typowe dla Mazur (jeleń, łoś, sarna, bóbr, wydra, wilk, ryś, żuraw, puchacz, cietrzew, głuszec, ptactwo wodno-błotne) oraz zwierzęta dalekiego wschodu: jeleń Dybowskiego, jeleń Pere Davida, koń Przewalskiego, sika Tajwański, mundżak chiński, sowa śnieżna, orzeł stepowy.
Zwycięstwa 48
11-710 Piecki
Siedziba muzeum jest dawny dom jego założycielek i pomysłodawczyń tego miejsca, Pań Walentyny i Marii Dermackich.
Kolekcję stanowią figurki ceramiczne wzorowane na postaciach historycznych, literackich, noblistach, postaciach świętych, elementy związane z kultem religijnym oraz ukazujące tradycje i zwyczaje życia na wsi.
Dodatkowo w zbiorach znajdują się figury i obrazy innych twórców z całej Polski rzeźbionych w drewnie oraz zbiór starych mebli, naczyń, sprzętu domowego używanego dawniej
Pranie 1
12-220 Ruciane Nida
Nowa wystawa stała w Muzeum w Praniu, zrealizowana w 2023 r. przedstawia biografię K. I. Gałczyńskiego, historię jego pobytów na Mazurach, teatralne dokonania poety, muzykę w wierszach i do wierszy Gałczyńskiego oraz niezwykły związek Konstantego z jego żoną Natalią. Wystawa oparta jest na oryginalnych przedmiotach należących do Gałczyńskiego, całość uzupełniają multimedia, umożliwiające m.in. posłuchanie głosu poety, jego poezji, muzyki, która go inspirowała, jak i utworów muzycznych skomponowanych do dzieł autora „Niobe”, obejrzenia fragmentów archiwalnych filmów. Stanowiska dźwiękowe na zewnątrz budynku są dodatkowym elementem opowieści.
Muzeum ponadto buduje kolekcję dotyczącą innych artystów tworzących w tej części Mazur: posiada m.in. zbiór rysunków mazurskich Andrzeja Strumiłły z lat 1948-53 oraz meble wykonane przez pisarza Igora Newerlego, także te z jego mazurskiego warsztatu we wsi Zgon.
Marcinkowo 33 A
11-700 Mrągowo
Historia
Ogrody Markiewicz jako przedsiębiorstwo istnieje od 2008 roku. Początkowo firma zajmowała się projektowaniem ogrodów i terenów zieleni miejskiej, jak również założeniami ogrodów i ich późniejszą pielęgnacją. Kolejnym etapem rozwoju firmy było założenie małej szkółki roślin ozdobnych. Z biegiem lat podmiot rozrastał się i zmieniał profil swej działalności.
Opiekę nad Ogrodami sprawuje Fundacja Inkubator Kreatywności. http://www.inkubatorkreatywnosci.pl
Obecnie Ogrody stanowią atrakcję turystyczną Mazur i są chętnie odwiedzane przez turystów z Polski jak również i z zagranicy.
Ogrody to miejsce bajkowe, pełne kolorów i zapachów. Spacerować tu można wśród kameralnych wnętrz ogrodowych o różnej tematyce i stylu. Na powierzchni zaledwie 3000m2 (30 arów) zaaranżowano: ogród śródziemnomorski, ogród zakochanych, różankę, ogród biały, ogród traw, ogród marokański, ogród nowoczesny, ogródek wiejski, ogród pnączy, ogród ziołowo – warzywny, ogródek skalny, ogród egipski, ogród japoński, zieloną klasę.
Święta Lipka 29
11-440 Reszel
Zainteresowani oprowadzaniem po Sanktuarium proszeni są o uprzedni kontakt telefoniczny.
Prezentacja organów odbywa się podczas kilkunastominutowego koncertu. Rozpoczyna się o wyznaczonych godzinach. Nie przyjmujemy zgłoszeń grup i rezerwacji na podane poniżej godziny prezentacji. Podczas nich zbierane są od uczestników ofiary o dowolnej wysokości.
Intencje mszalne można zamawiać w zakrystii Sanktuarium (tel.: 89 755 09 26 wew. 23) przed i po Mszach świętych. Bezterminowe intencje mszalne można zamawiać także w punkcie sprzedaży dewocjonaliów i pamiątek w pawilonie w krużgankach.
Nakomiady 7B
11-400 Kętrzyn
Tradycyjna technologia, ręczny proces wyrobu. Począwszy od przygotowania modeli i form, poprzez odlewanie pojedynczych sztuk, ich wypalanie, a także precyzyjne i mozolne zdobienie przed szkliwieniem, wszystko odbywa się wyłącznie ręcznie, tak jak przed wiekami. Właśnie z tego powodu każdy wyrób jest unikalny i niepowtarzalny. Widać na nim pojedyncze pociągnięcia pędzla, ukazujące kunszt zdobiących je rzemieślników Manufaktury. Manufaktura ceramiczna w Nakomiadach powstała na początku XVIII wieku na potrzeby rozbudowy Pałacu w Nakomiadach. Zaczęło się do wyrobu i wypalania cegły… Dzisiaj wykonuje repliki wielu modeli portali i pieców, płyty ścienne, kafelki i wiele innych ceramicznych dzieł sztuki.
Dworcowa 3a
11-400 Kętrzyn
Konsulat Świętego Mikołajek w Kętrzynie to wspaniała atrakcja dla dzieci i dorosłych. Powstała w miejscu gdzie od wielu lat firm Doroszko produkuje znane na całym świecie bombki. W konsulacie wydmuchasz ze szkła własną bombkę i nauczysz się, jak ją pięknie ozdobić. Zobaczysz tysiące ręcznie wykonanych ozdób choinkowych i wielkanocnych. Czynne cały rok.
Gierłoż 5
11-400 Kętrzyn
Dawna Kwatera Główna Hitlera. Prace budowlane rozpoczęto w listopadzie 1940 roku pod pretekstem budowy zakładów chemicznych „Askania”. Na powierzchni 250 hektarów powstało 200 obiektów. Były to schrony przeciwlotnicze, obiekty o lżejszej konstrukcji z betonu i cegły oraz baraki drewniane. Kwatera dysponowała dwoma lądowiskami i dworcem kolejowym. To w tym miejscu 20 lipca 1944 roku miał miejsce nieudany zamach na życie Adolfa Hitlera. W obliczu zagrożenia atakiem zbliżających się wojsk radzieckich, 20 listopada 1944 roku Adolf Hitler bezpowrotnie opuścił „Wilczy Szaniec”.
Dwa dni później został wydany rozkaz zniszczenia kwatery pod kryptonimem „Wysadzenie Wyspy”. W nocy z 24 na 24 stycznie 1945 roku rozpoczęto wysadzanie schronów i baraków. Dwa dni później, 27 stycznia oddziały Armii Czerwonej wkroczyły do Kwatery Głównej bez jednego wystrzału.
Turystyczna 1
11-500 Giżycko
Twierdza Boyen w Giżycku powstała w latach 1843 – 1855 jako obiekt blokujący strategiczny przesmyk pomiędzy jeziorami Niegocin i Kisajno. Na początku kwietnia 1843 r. król Fryderyk Wilhelm IV wydał rozkaz rozpoczęcia budowy twierdzy. Opracowany został projekt, który zakładał wybudowanie na planie sześcioboku ziemno–murowanego fortu zaporowego w bezpośrednim pobliżu miasta na tzw. Wyspie Giżyckiej.
Twierdza została przygotowana dla załogi liczącej około 3000 żołnierzy. Garnizon giżycki utworzono w 1859 roku. Od roku 1889 w Giżycku funkcjonowała komendantura, natomiast w 1902 roku w Twierdzy Boyen umieszczono składnicę artyleryjską.
Od roku 1945 Twierdza Boyen przeszła w ręce Wojska Polskiego, które korzystało w niej w ograniczony sposób. W latach 50. podjęto decyzje o umiejscowieniu tutaj kilku przedsiębiorstw spożywczych, co spowodowało przekształcenia, duże zniszczenia, a przede wszystkim budowę nowych, zupełnie nie pasujących do charakteru obiektu budynków. Sytuacja ta miała miejsce do początku lat 90, kiedy to większość z tych zakładów została zlikwidowana. Od tego momentu Twierdza Boyen stała się miejscem często odwiedzanym przez turystów.